غم پرست
برآمده از دل
سازنده ترين کلمه((گذشت)) است...آن را تمرين کن. بهارم، دخترم، از خواب برخیز شکرخندی بزن، شوری برانگیز. گل اقبال من، ای غنچه ی ناز بهار آمد تو هم با او بیامیز. بهارم، دخترم، آغوش واکن که از هر گوشه گل آغوش وا کرد. زمستان ملال انگیز بگذشت بهاران خنده بر لب آشنا کرد. بهارم، دخترم، صحرا هیاهوست چمن زیر پروبال پرستوست. کبود آسمان همرنگ دریاست کبود چشم تو زیباتر از اوست. بهارم، دخترم، نوروز آمد تبسم بر رخ مردم کند گل تماشا کن تبسم های او را تبسم کن که خود را گم کند گل بهارم، دخترم، دست طبیعت اگر از ابرها گوهرببارد؛ وگر از هر گلش جوشید بهاری؛ بهار از تو زیباتر نیارد. بهارم، دخترم، چون خنده ی صبح امیدی می دمد در خنده ی تو. به چشم خویشتن می بینم از دور بهار دلکش آینده ی تو. من هم زير آن نوشتم: بايد صبر کند!!! براي بار دوم که از
آنجا گذر کردم...زير نوشته ي من کسي نوشته بود: اگر صبر نداشته باشد چه
کند؟! من هم با بي حوصلگي نوشتم: بميرد بهتراست!!! براي بار سوم که از آنجا عبور مي کردم... انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد، اما... زير تخته سنگ جواني را مرده يافتم!!! دشت هایی چه فراخ در منی و اين
همه زمن جدا.. با منی و
ديدهات بسوی غير!! بهر من
نمانده راه گفتگو.. تو نشسته گرم
گفتگوی غير!! غرق غم دلم
به سينه مي تپد.. وای از آن
دميی که بي خبر ز من!! برکشی تو رخت
خويش از اين ديار.. سايه توام
بهر کجا روی!! سر نهاده ام
به زير پاي تو.. چون تو در
جهان نجسته ام هنوز!! تا که
برگزينمش بجای تو!! شادی و غم
منی به حيرتم.. خواهم از تو
در تو آورم پناه!! موج وحشيم که
بي خبر ز خويش.. گشته ام اسير
جذبه های ماه!! گفتی از تو
بگسلم دريغ و درد.. رشته وفا مگر
گسستني است؟! بگسلم ز خويش
و از تو نگسلم.. عهد عاشقان
مگر شکستنی است؟! ديدمت شبی بخواب و سر خوش.. وه مگر به
خوابها ببينمت!! غنچه نيستی که مست اشتياق.. خيزم و زشاخه
ها بچينمت!! شعله ميکشدبه ظلمت شبم.. آتش کبود
ديدگان تو!! ره مبند بلکه
ره برم به شوق.. در سراچه غم
نهان تو!! باور کن!! هیچ ستاره ای قبل از آسمان متولد نشده.. نخ بادبادک نگاهت را پایین بیاور!! به من نگاه کن.. من اندازه ی همین آسمان برهنه دوستت دارم..!! میمیرم از این دورویی و نیرنگ.. یک رنگی کودکانه میخواهم.. ای مرگ از ان لبان خاموشت.. یک بوسه جاودانه میخواهم!! گاه منتظری که بیاید گاهی دلت برای ... قدیمها
تنگ میشود گاهی رابطه ها شکل عوض
میکنند بیچاره حالمان که مدام خراب دیروز و فردا میشود....! شادم که در شرارتو می
سوزم
شادم که در خیال تو می گریم شادم که بعد وصل تو باز اینسان درعشق بی زوال تو می گریم پندانشتی که چون زتوبگستم دیگر مرا خیال تو درسر نیست اماچه گویمت که جز این آتش برجان من شراره دیگر نیست می نشینی لب حوض تا بیایــد از راه روی موهــای ســـرت بنشیند گــاه یــک سنجاقـــــک هم معنـــی یک زندگــــــیست ...
پرمعني ترين کلمه((ما)) است...آن را به کار بر.
عميق ترين کلمه((عشق)) است...به آن ارج بده.
بي رحم ترين کلمه((تنفر)) است...با آن بازي نکن.
خودخواهانه ترين کلمه((من)) است...از آن حذر کن.
نا پايدارترين کلمه((خشم)) است...آن را فرو بر.
بازدارنده ترين کلمه((ترس)) است...با آن مقابله کن.
با نشاط ترين کلمه ((کار)) است...به آن بپرداز.
پوچ ترين کلمه((طمع)) است...آن را بکش.
سازنده ترين کلمه((صبر)) است...براي داشتنش دعا کن.
روشن ترين کلمه((اميد)) است...به آن اميدوار باش.
ضعيف ترين کلمه((حسرت)) است...آن را نخور.
تواناترين کلمه((دانش)) است...آن را فرا گير.
محکم ترين کلمه ((پشتکار)) است...آن را داشته باش.
سمي ترين کلمه((شانس)) است...به اميد آن نباش.
لطيف ترين کلمه((لبخند)) است...آن را حفظ کن.
ضروري ترين کلمه((تفاهم)) است...آن را ايجاد کن.
سالم ترين کلمه((سلامتي)) است...به آن اهميت بده.
اصلي ترين کلمه((اعتماد)) است...به آن اعتماد کن.
دوستانه ترين کلمه((رفاقت)) است...از آن سو استفاده نکن.
زيباترين کلمه((راستي)) است...با آن روراست باش.
زشت ترين کلمه((تمسخر)) است... دوست داري با تو چنين شود؟؟
موقر ترين کلمه((احترام)) است...برايش ارزش قايل شو.
آرامترين کلمه((آرامش)) است...به آن برس.
عاقلانه ترين کلمه((احتياط )) است...حواست را جمع کن.
دست و پا گير ترين کلمه((محدوديت)) است...اجازه نده مانع
پيشرفتت شود.
سخت ترين کلمه ((غير ممکن)) است...وجود ندارد.
مخرب ترين کلمه((شتابزدگي)) است...مواظب پلهاي پشت سرت باش.
تاريک ترين کلمه((ناداني)) است...آن را با نور علم روشن کن.
کشنده ترين کلمه((اضطراب)) است...آن را ناديده بگير.
صبور ترين کلمه((انتظار)) است...منتظرش بمان.
با ارزش ترين کلمه((بخشش)) است...سعي خود را بکن.
قشنگ ترين کلمه((خوشرويي)) است...راز زيبايي در آن نهفته است.
رسا ترين کلمه((وفاداري)) است...بدان که جمع هميشه بهتر از يک
فرد بودن است.
محرک ترين کلمه((هدفمندي)) است...زندگي بدون آن پوچ است.
و هدفمند ترين کلمه((موفقيت)) است...پس پيش به سوي آن!! تلخ ترین کلمه جدایی است....حرفش را نزن( این جمله رو به پیشنهاد دوستم عابر آشنا اضافه کردم)
روي تخته سنگي نوشته شده بود: اگر جواني عاشق شد چه کند؟!
كوه هایی چه بلند
در گلستانه چه بوی علفی می
آمد؟
من دراین آبادی پی چیزی می
گشتم
پی خوابی شاید
پی نوری ‚ ریگی ‚ لبخندی
پشت تبریزی ها
غفلت پاكی بود كه صدایم می
زد
پای نی زاری ماندم باد می
آمد گوش دادم
چه كسی با من حرف می زد ؟
سوسماری لغزید
راه افتادم
یونجه زاری سر راه
بعد جالیز خیار ‚ بوته های
گل رنگ
و فراموشی خاك
لب آبی
گیوه ها را كندم و نشستم
پاها در آب
من چه سبزم امروز
و چه اندازه تنم هوشیار
است
نكند اندوهی ‚ سر رسد از
پس كوه
چه كسی پشت درختان است ؟
هیچ می چرد گاوی در كرد
ظهر تابستان است
سایه ها می دانند كه چه
تابستانی است
سایه هایی بی لك
گوشه ای روشن و پاك
كودكان احساس! جای بازی
اینجاست
زندگی خالی نیست
مهربانی هست سیب هست ایمان
هست
آری تا شقایق هست زندگی
باید كرد
در دل من چیزی است مثل یك
بیشه نور مثل خواب دم صبح
و چنان بی تابم كه دلم می
خواهد
بدوم تا ته دشت بروم تا سر
كوه
دورها آوایی است كه مرا می
خواند
***شايد آن روز كه سهراب
نوشت :
تا شقايق هست زندگي بايد
كرد خبري از دل پر درد گل ياس نداشت
بايد اينجور نوشت ، هر گلي
هم باشي چه شقايق چه گل پيچك و ياس
زندگي اجباريست***
| Design By : Night Skin |
